Hayatı doğadan ayırıyordu.onun gözünde doğa taş ve küldü,granit mezar ve ölümdü.hayat,tuhaf ve özellikle hünerli bir kaza olarak işin içine giriyordu;orada burada az çok başarı ya da denge sağlayan ama sonuçta daima yenilen-çünkü öncesinde de sonrasında da soğuk hareketsizliğin hüküm sürdüğü – uzatılmış bir mücadeleciydi…
Etrafı Yunan,Mısır ve Çin hazinelerinden bedelsiz bir koleksiyonla çevriliydi ve bir müze konversatörüne benziyordu..Lawrence(D.H) i bilirsiniz dostlar…Lawrence gibi,yaşlanmış ama olgun,içe işleyen bir kavrayışa sahibti.Elleri hassas ve olabildiğince nazikti.Ve bir ruh ebesiydi O…belki de Ruhun taaa kendisiydi kimbilir…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder