Tek derdi mutlu olmak gibi görünse de,egosunu tatmin edebilmek ön plandaydı.mutluluğu yakaladığı anda kaybedeceğine öylesine inandırmıştı ki kendini,bu duygunun onu kaybetmesine izin vermeden kendisi terk etmeliydi her daim insanlığı.korkusuz yaşamak içindi tüm çabası.bunun için terk etmişti herkesin inandığı yüceliği.onun için zaman,ön plana çıktığı anlardan ibaretti.saati sorduğunuzda ego çorbalı kertenkele kafası demekten çekinmezdi.böyle garip cümlelerin kendine has bir üslup olduguna inanmıştı.çevresindeki her insan degerliydi.ama belirli aralıklarla.bu aralıklar ve en samimi arkadaş kavramı sürekli değişirdi onun için.egosunu kimde tatmin ederse o onun için mükemmellikti ve ona tapabilirdi.ama sadece bir kaç ay..mutlulugun,sadece insanlığın zirvesinde olmakla var olabieceğine inanıyordu.üzücüydü bu.yanıbaşında ona mutluluğu sunan insanlar,bir çöp parçasından ibareti.tek derdi kendi benliğiydi ve bu onun sonu olacaktı..çünkü bencildi.sonsuzluk kadar yalnız ve bencil...

çizim:Franz Stuck