Sütümü aldım geldim.derken dedim bir mail kontrolü yapalım.bu arada facebook sayfamı özlemeyebilirim ancak her gün mail kontrolü yapmazsam ayrı bir mutsuzluk hormonu ile vücudumun tüm dengelerini bozabiliyorum.çok ta önemli bir kişiliğim yoktur aslında önemli mail gelebilecek kadar.ancak sebebini bulamadığımız her davranışımıza taktığımız isim gibi ben de ''alışkanlık''demek istedim.yorgunum,bitkinim.kafamda binlerce düşünce var derken,maillerime bakayım en iyisi.düşünmemi engelleyecek bir aktivite maili vardır dedim ve girdim mail sayfama.aman allahııım diye yükselen çığlıklarımı duyup,kendimi geri zekalı diyerek susturdum.erasmus sınavına girdiğimde sadece 60 ile geçmeyi başaran bir insanım.ancak beklediğim kadar sevinememiştim.bende şaşırmıştım aslında neden daha coşkulu sevinmedim diye.derken tabiki mektupları bekleme evresi de oldukça uzayıp,ben tam ümidimi kestiğim anda gelmişti.tabi ben yine çok sevinemedim.derken yaklaşık yarım saat önce maillerime girerek erasmus için verilecek olan hibe mektubumuuu görünce evet dedim demek ki mutluluğum bu mailde gizliymiş.şimdiden hayaller kurdum.bisiklet kiralamaca ile başlayabilirim mesela...

Paranoid insanlara tahammül yok.hep ben diyebilme bencilliğinde bulunup asla kendileri olamayan insanlar belkide yok edilmeli toplumdan.o zaman da insan kalmazdı sanırım evrende.her birimiz bencillik ile dünyaya sunulan varlıklar olduğumuzdan doğmuş olabilir mi ''tahammül''kelimesi.belki.bir önceki cümlemi destekleyici cümleler ile devam etmek isterdim.ama şimdi sabahtan beri sadece kedi sütü kadar süt ile idare etmeyi başarmış mideme zaman ayırıp daha sonra devam etme sözü veriyorum beyin hücrelerime.see u canlar ;)