with the smile...

Kendimden birşeyler arıyorum her şeyde.bir bedende,bir şarkıda,bir filmde ve bir düşüncede..bazen bir mobilyada da aradığım olmuyor değil.''sen kimsin?'' dediklerinde;adım kırmızı,soyadım bisiklet demek istiyorum arada bir..

iste kendimi buldugum bir müzikle başbaşa bıraktım bile sizleri..;)

koop island..

........

Gece 01:33 vücudum yorgun.yaklaşık 400 bölmeden oluşuyor bedenim.her bölme farklı hikayelerin temsilcisi.beynimin sağ tarafı kepenklerini kapatmaya çalışırken,sol tarafı florasanlarını teker teker açmakta ısrarla…

Yorgun bir beyne sahip makinalar gibiyim.çalışan ama ölümünü gerçekleştirmek için uygun çalışma ortamını bekleyen makinalar gibi.neden bu ısrarım?''biraz daha dayan''diyen bir sahibimde yok oysaki..düşünmekten yoruluyorum çogu zaman.ama vazgeçilmezlerim arasında baştan ilk üçü oluşturuyor bu eylem..

Bu aralar 2 ay sonrasını düşünerek mutlu olmaya karar verdim.2 ay sonra istediğin yaşam tarzına ulaşmak ve gelecek hayalleri..bunları düşündükçe beynim tek bir bölmeden ibaret oluyor.tüm hücrelerim tek bir hedefe yöneliyor.inanamıyorum ama;ruhum,beynim ve bedenim tek bir kelimede sevişiyor.

belki de ilk defa…