Bugun farkettim ki,daha dogrusu fark ettiren birileri oldu demem gerekmekte sanırım.dört gündür aynı sahilde ve aynı şezlongta oturuyormuşum.bunu bana söyleyen kişi beni 4 gündür izliyormuş.aslında dört gündürdeniz için geldigimi,fakat denize girmedigimi fark ettim,konuşan yabancıya kulak verince.ne kadar zamandır burada oldugumu hatırlatılıncaya kadar unutmuşum.’’sadece oturuyorsunuz ve kitap okuyorsunuz.yemek bile yemiyorsnuz akşama kadar.akşam saat 7 gibi gidiyorsunuz,sekiz gibi tekrar buradasınız.ve gece 12 den sonra denize girdiginizi gördüm dün gece.’’dedi yabancı.dinledim sadece ve sonra fark ettim hiç yemek yemiyordum ve aynaya bakmamıştım italya dan döndükten sonra.4 gün boyunca neden uyumamıştımki.oysaki kafama takılan sorunlarım yoktu.var mı diye düşündüm o an.ama yoktu.dört güne dair hatırladıklarım var elbelt.tanımadıgım insanların gelip tanışmak istediklerini söylemelerini hatırlıyorum.kendilerini tanıttıkları cümleler oluyordu sanırım.ama ben kendimi tanıtmadan onları dinliyordum.sonra kitap okumaya devam edince gittiklerini görüyordum.bilmem belki de kızmışlardır.kendimi denize bakarken mutlu kılmayı seviyorum.gece denize girdigimde,dalgaların sadece bana ait olmasını belkide…şezlongları mutsuz kılmamak için geceleri sahilde oturmalarım.bir adam vardı 200 yıl önce tanıştıgım..birbirimizi çok iyi tanıyan iki yabancıydık...ve bir gece bana;’’sen uyudugunda ben kendimi çok yalnız hissediyorum’’demişti.o geceden sonra uyumadım.yalnız kalmasını istemedim yada mutlu kıldım kendimi bu şekilde…sadece bir tek adamı dinliyorum bu aralar.devendra banhart!seversiniz tanıyın derim.kendini sevmesenizde müzikleri etkileyici..birde ismini bilmediğim bir yazarla tanıştım dün gece.kadın mıydı yoksa erkek mi?tekrar gördügümde dikkat etmeye karar verdim.aynaya bakıp gelmem gerek.merak ettim bir an kendimi.kemiklerim boynumda akseuar gibi durmakta.bu kadar küçülmüş olamam diyorum.ama o bendim belkide tekrar ergenlik dönemine giriyorumdur düşüncesi esir aldı beyin hücrelerimi.bu detaya takılmıyorum şimdilerde.acıktım evet!uzun bir süre sonra bu hissi algılayabilmekten mutluyum…
birşeyleri hatırlamak için birilerinin yardımına ihtiyaç duyuyoruz sanırım son günlerde.
Teşekkürler yabancı!
