Zamana sığınmış öfkeleri vardı kadının.ve o akşam yok etmeye karar vermişti.müzikal gibi olacakatı herşey.iniş çıkışları olacaktı elbet öfkelerinin.ama o akşam kararlıydı kadın,müzikale muhteşem bir son hazırlamaya.tek hissettiği öfkesiydi ve bu öfke O’nu cezb eden bir erkek kadar ihtişamlıydı.saat 7 olmuştu(19:00)yüzleşmeye yarım saat kalmıştı evet..ve saat 7.30.arabadan inişi ve bileğinde olan lacivert kısa belli,kalçalarını aşarak ince beline kadar ulaşan ve saçlarının uzunluğu ile eşit olan topuklu ayakkabılarıyla,dalgalanmaya başlayan öfkesini yerle bir etmeye hazırdı.kapıdan girişi ve her yerde onu arayışıise fark edilmeyecek gibi değildi.ve sonunda görmüştü kadın hermes kadar yakışıklı olan adamı.evet evet kapıdan giriyordu.O’ muy du ama.hayır.evet O’ydu.içiNdeki öfkenin tarifini yapmasını isteseydim eger şu cümleleri sarferder di kadın’’müzikalin slow bir şarkıya dönüşmesi gibiydi içimdeki duygular’’..bu kadar kötü olmamalıydı hayır…ve arada 30 cm kalacak şekilde yakınlaşmalar.ve sonra adamın kafasını çevirerek kadına bakışı ve tekrar heycan dolu enstürman sesleri …ve bir sessizlik…tekrardan yok olurcasına içteki med-cezirler…kadının geriye çekilmesi ve adamın çaresizce kadından uzaklaşması…ve sonra bitti mi der gibi bakan şaşkın bakışlar..kadında nefretin yerine şefkate bırakan sıcak duygular…mutlu sonun gelmesini bekleyen kalabalık gruplar…
…ve kadın o an onun kadar sevemeyeceğini anladı hiçbir müzikali ve öfkeyi…hermes gidecekti elbet ayaklarındaki kanatları kullanabilmek adına…ve kadın dönmeyeceğini bilerek yaşamak istemeyecekti ve beklemeyecekti dillere destan olmuş hermesi…beklememek ve dönmemek adına and içti kadın o gece.Sonra sol göğsünü Hermes'e adadı.O'nu cezbedebilecek başka birşeyi olduğunu düşünmüyordu çünkü kadın…İronileri sevmediğini söylese de,yaşamı ironiler üzerine kuruluydu elbet her kadın gibi..
Öfkesine yenik düştü her geçen gün biraz daha ümidini yitirmek istememesine rağmen.Ve sonun da hermes döndü..Fakat kadın öfkesi ile oluşturduğu müzikali yok etmişti..
hermes e bakan her insan O'nun bedeninde kadının sol göğsünü gördü ve bu ihtişam karşısında can verdi her beden...
Kadın;Hermes te kıldığı unutulmazlığı başka insanların ruhlarında devam ettirdi o günden sonra...
