Yaklaşık iki ay önce yapılması gereken bir işi,iki ay sonraya bırakabilme cesaretini gösteren sevgili ev arkadaşım ile birlikte kendimizi avutma çabası içinde mutlu olmaya çalışırken,bir de bakmışız bir ekim tarihi 250 km x/t ile bize dogru uçmakta.bu böle devam etmez diyoruz ve...
sabah uyandıgımızda güne oldukça kararlı başlayıp kahvaltımızı heyecanla yapıyoruz.oleyyy rapor yazacağız havasndayız(çarpılmak istemiyorum tabiki)kahvaltı uzadıkça uzuyor.ikimizde sessizleşmeye başlıyoruz.veee tam başlamaya karar vermişken;telefonum 'nokia tune' melodisi ile beni sinirlendiriyor.telefonuma bakıyorum adana'dan arkadaşım.''berrin size geliyorum.''diyor.''yok'' diyemiyorum ama oldukça kızgınım telefonuma.''ya ben rapaor yazacaktım yaa.''diyorum üzgün,bitmiş,ders çalışma ve üretme hakkı elinden alınmış bir birey olarak.esraya bakıyorum,kafasını duvara geçiriyor.neden mi?üzgün.''ders çalışmak''diyor ve ağlamaya başlıyor..bukadar istekli bir ders çalışma günümüzü de erteliyor ve akşam dışarı çıkarak,ertelemenin çok ta kötü bir fikir olmadığına karar kılıyoruz:)))
Not:sadece yazılarda seviyorum ergen sendromlu olmayı:))
