Unutulmayacaksın dierek başladı yalanlar..Kim unutulamayacak kadar içten olabilirdiki hayatta?Zaman mıydı tek unutulmayan?Yoksa zamana sığınmış, gitmek istemeyen arzular ve istekler miydi..
Deniz kıyısındayım demişti.Oysaki aklıma gelen deniz olmamıştı cümleyi okudugum ve beynime zuhur ettiği anda!
Bakamam yazı yazarken bir önceki satıra.Korkutur her kelime.Korkağım demeliydim aslında...Tek bir cümlede her şey olabilridim aslında.Bazen tek bir kelime de belkide...Ölümden bile korkmazken artık nasıl korkak olabilirdim ki?Ölüm en büyük günah olmalı insana vaad edilen..Peki neden koşar insanlar bu günaha?Konuşuldugunda günah için tek bilinen kötü oldugudur.Öyleyse insan günahtan var edilmiştir ve günah aslında onları besleyen hava,su gibi vazgeçilmez bir yaşam tarzıdır..Ve iyi insan yoktur günahı yok eden..Günahlarıyla anlam kazanır her beden ve günahlarıyla canlanır her ruh başka bir ruhta ve bedende..zamn doldu ve günaha gitmem gerek..hiç olmadıgım kadar istekli ve hiç olmadıgım kadar büyük bir arzu ile..tabiki en saf günahı işlmek için yaşadığımı belirtmeme gerek duymuyorum…
...